Posts tonen met het label films. Alle posts tonen
Posts tonen met het label films. Alle posts tonen

woensdag, januari 23, 2008

what a strange day

Ik kan het niet anders omschrijven dan raar, moest je me vragen hoe ik me de afgelopen dag heb gevoeld. Het is allemaal begonnen iets meer dan 24 uur geleden, toen ik rond half twaalf een berichtje kreeg met de korte maar harde boodschap: 'Heath Ledger is dood'. Natuurlijk was mijn eerste reactie ongeloof, gevolgd door iets wat leek op 'niet grappig'. Helaas bleek het na heropstarten van mijn pc (ik was net van plan te gaan slapen) geen grap te zijn maar de realiteit. En ik had nog steeds iets van: hoe kan dat nu? zeker toen de woorden 'drugsgerelateerd' vielen, kreeg ik meer en meer het gevoel dat het raar werd. Gezien hoe vaak ik boekskes lees, deze volstaan van drugsperikelen van Amy en dergelijke,en de sterrenstatus van Heath, had toch iemand dat wel door moeten hebben? Grote verbazing, dus, bij mij,maar ik sta wel bekend om mijn naïviteit. Maar toch, 28, wat een leeftijd is dat nu? dat is amper een jaar of 4 meer dan ik allez.. En dan nog een dochtertje van 2.. Ik kan er ni bij.

Ik loop echt al zo de hele dag rond met een wee gevoel in mijn maag, wat echt bizar is. Heath en ik go way back, als je dat kan zeggen van iemand die je niet echt kent. Ik zag hem voor het eerst rond mijn, naar schatting, veertiende, als Snowy in Sweat. Ik was toen al gefascineerd door gay jongens, dus had Heath het natuurlijk vlaggen. Daarna heb ik hem ook in Roar gezien, op Kanaaltwee, hoewel buiten de titel daarvan niet veel blijven hangen is. en daarna ben ik (van afstandje) blijven volgen: honderden keren Ten things I hate about you, na heel lang zoeken een keer of zeven 'A knights Tale (waaronder de eerste keer in het Duits gedubt op Arte, omdat ik hem echt graag eindelijk wou zien), the Patriot, vorig jaar 'Brokeback Mountain, 'brothers Grimm' en 'Cassanova'.. Waar mogelijk ging ik toch es kijken, en voor de minder populaire films was er Filmnet/Prime: Ned Kelly, Four Feathers, en binnekort ook Crash, of hoe heet ie.

Zal precies zakdoekmoment worden, want het heeft echt indruk nagelaten. Gisteren niet echt veel geslapen, en vandaag bij elk nieuws weer dezelfde 'boenk', idem voor elk bezoek aan de startpagina op mijn werk waar zijn foto en het laatste nieuws tussen de Igoogle nieuwsfeiten prijkte.

No more 'ik ga naar heath kijken in de cinema' dus, want zijn laatste rol van The Joker is toch niet aan mij besteed...
*Nothing's ever lost* zingt Jasper op Arids nieuwe (jeuj) maar in dit geval: een acteur, een mens, een papa, en nog zoveel meer, is toch gewoon lost als je het mij vraagt..

zaterdag, augustus 18, 2007

sok

jullie wisten het allemaal al jaren, en ik zelf ook. Voor wie nog twijfelde, daarnet de bevestiging. Ik heb zonet, voor de eerste keer in mijn leven, de film 'Schindler's list' uitgekeken. Die heb ik geloof ik ergens ten midden van thesis- of examentijd laten opnemen, en heeft het wonder boven wonder overleefd. Dat is nu een echte typische Babs-film. Het deed me erg denken aan de reactie op Salvador (zie ergens vroeger). Ik hou het duidelijk niet droog bij symbolische momenten. Bij Salvador was dat het vertrappelde rozenblaadjes - moment, bij Pirates of the Carribean al bijna zover bij de openingsscene (again, zie vroeger) en bij 'The wind that shakes the barley' bij de eindscene (ook ergens terug te vinden). Deze keer was het wel pas laat raak, met name op het moment dat de film switches van zwart/wit naar kleur op het einde.(het begin van de film heb ik helaas gemist). Het moment dat de rij mensen aan staat te schuiven voor het graf van Mr. Schindler, en stenen op het graf legt. Mensen van alle leeftijden, de een al met meer moeite als de ander, maar allemaal overtuigd om eer te betuigen. Kippenvel, zoiets. Volgens Wikipedia is het een mengeling van acteurs en echte overlevenden. waw. Het werkte bij mij, alle sluizen open. En dan helemaal op het eind komt zo het allerlaatste druppeltje. De rode roos (of daar leek het toch op, als ik troebel zie ben ik niet zo goed in dingen herkennen)die dan in het midden van de hele hoop stenen wordt gelegd.. en ik had toch wel intuitief aangevoeld wie het op die beelden deed, en wikipedia heeft het me bevestigd, het was Liam Neeson zelf.

Wat Wikipedia me helaas niet uit kon leggen en ik me bij gevolg dus nog altijd afvraag, is de symboliek van de stenen. Is dat een typisch Joods gebruik? of is dat een referentie naar iets in de film wat me is ontgaan?

donderdag, augustus 09, 2007

p.s. I love you

nee, geen secret message to een of andere admirer. Gewoon geweldig nieuws dat ik daarstraks op de IMDB (international movie database) heb ontdekt. Vooral goed nieuws voor alle liefhebbers en lezers van het boek "P.S I love you" van Cecilia Ahern, beter gekend als boek nummer zes in de chicklit reeks van de Morgen, of als een van de mooiste boeken die babs ooit gelezen heeft en besloot te gaan lezen op basis van het lezen van de achterflap in een Ierse boekhandel, waarna het haar meer dan een jaar heeft gekost om het in handen te krijgen. En blijkbaar vind ik het niet alleen goed, want er zijn genoeg positieve reacties van mensen aan wie ik het heb uitgeleend.

Maar dat boek dus, gaan ze verfilmen. Tegen kerst, of wat had je gedacht. Eenzame single vrouwen bij de vleet die dan hun zakdoek willen volsnotteren en alle excuses daarvoor zijn goed. Ja, ik reken mezelf zonder problemen tot die categorie.

hier staat alle info, nu alleen nog de tijd tot kerst doorkomen ;)
en wie nog niet helemaal overtuigd is en vroeger voor Buffy the vampire slayer aan de tv gekluisterd zat (yep, me again), een extra reden: James Marsden (a.k.a spike, the vampire) doet ook mee
http://www.imdb.com/title/tt0431308/

Gaat dat zien, I know I will...

ook op het lijstje: Two days in Paris, eerlijk gezegd alleen al voor Daniel Brühl. Na zijn prestatie in 'Salvador' hoog op mijn hoog gewaardeerd lijstje..

maandag, december 05, 2005

nog meer ergernissen rond Harry Potter

en dit keer rond de film. Totaal onverwacht ben ik er dus toch nog vrij snel kunnen naar gaan kijken. Ik voelde een stress-aanval opkomen en ik dacht: 'kom,er effe uit, we gaan naar de film'. Dan is Harry Potter wat mij betreft ideaal. Dat is zo'n leuke wereld waar je helemaal in kan kruipen en in meeleven, wat wil een mens nog meer. (om het met een duur woord te zeggen, puur escapisme, maar het werkt ;)) Of dat dacht ik toch. Want helaas, bij Deel 4 minder dan bij de andere 3, en dat lag vooral aan de heren in de rij achter mij, die het nodig vonden om alles te becommentariëren ('he, dat komt niet in het boek voor', 'ah ja, nu gebeurt er dat') Ik moet zeggen, het waren uitstekende souffleurs, en al wat ze voorspelden gebeurde ook, maar ik vond het toch heel erg irriant. Ik, die nooit echt fan ben geweest van video's of dvd's, begrijp plots waarom mensen het toch verkiezen om in intieme kring naar een film te kijken, zonder boeren latende strekenkerels die je constant weer uit die wereld halen.
Ik heb besloten om de film ooit nog es te gaan kijken. Ik ben er nog niet uit of ik dat bij me thuis ga doen (zo'n boerendorp, zit haast nooit iemand in de zaal), of nog eens hier in leuven, of ik ga wachten tot iemand ergens de DVD of video heeft. Maar ooit wil ik hem wel zien zoals het hoort, zonder achtergrondlawaai. (en pas op, begrijp me niet verkeerd. Iets zeggen in de zaal kan voor mij echt wel (ik kan ook niet zwijgen:$) maar niet continu, niet alles verklappen en de hele sfeer verpesten.
Aan die kerels die achter mij zaten: ik hoop dat jullie er iets aan hebben gehad, ik alvast niet.